Voedingsovergevoeligheid is een algemene term die gebruikt wordt als benaming voor een verkeerde reactie op voeding. Er zijn twee hoofdvormen van overgevoeligheid:

1. Voedingsallergie of hypergevoeligheid;  die wordt veroorzaakt als het lichaam een immuumreactie vertoont op een bepaald ingrediënt (het allergeen).

2. Voedingsintolerantie; wanneer de voedingsovergevoeligheid een andere oorzaak heeft dan een immuumreactie.

De klinische symptomen van voedingsovergevoeligheid zijn meestal spijsverteringsproblemen of huidirritatie, en hoewel ze niet levensbedreigend zijn, kunnen ze nadelige gevolgen hebben voor de kwaliteit van het leven van het dier.

De oorzaken van voedingsovergevoeligheid zijn complex, maar in het geval van voedselallergie, is de allergie-veroorzakende stof (allergeen) bijna altijd een eiwit. Eenmaal ontwikkeld  kan een allergie levenslang blijven. Om de voedingsovergevoeligheid te overwinnen dient het veroorzakende ingredient verwijderd te worden uit de voeding.

Symptomen:

•  Diarree;

•  Braken;

•  Langzaam groeien van jonge dieren;

•  Soms hoesten, piepend ademhalen en niezen;

•  Darmgassen;

•  Herhaaldelijk krabben, huidschilfers en haarverlies.

Factoren die voedingsovergevoeligheid kunnen veroorzaken of het risico vergroten:

• Ras:

 Bepaalde rassen blijken sneller voedingsovergevoeligheid te ontwikkelen: Siamezen, West Highland White Terriers, Cocker Spaniels en Ierse Setters (door gluten overgevoeligheid)

•  Voeding:

 De meest voorkomende allergieveroorzakende producten voor honden zijn rundvlees, melkproducten en tarwe; voor katten zijn dit rundvlees, melkproducten en vis.

•  Leeftjd:

 Voedingsovergevoeligheid komt vaker voor in de eerste levensjaren van het huisdier en de hevigheid van de allergische reacties is groter bij jongere dieren.

•  Andere schade:

Ontsteking, infectie, operatie en sommige medicijnen kunnen schade veroorzaken aan het spijsverteringskanaal en vergroten de mogelijkheid op voedingsovergevoeligheid.