De belangrijkste diagnostische symptomen zijn echter abnormale gevoelens in het gebeten lichaamsdeel. Langzaam treedt er een verhoogde prikkelbaarheid op, soms met spierkrampen. Het zien van water en pogen te drinken kan krampen uitlokken van de slikspieren en de ademhalingsspieren die zo onaangenaam zijn dat het dier angst krijgt voor water (een oude Engelse naam voor rabiës is hydrophobia, watervrees. Soms overlijdt het dier al tijdens zo'n krampaanval. Hierna ontstaan verlammingsverschijnselen en uiteindelijk coma en overlijden.
rabiëspenning
In bijna alle gevallen is de besmettingsweg een beet. Voorkom contact met potentiële dragers omdat een beet, en in (zeer) zeldzame gevallen ook een krab of een lik, je besmetten kan.
In het buitenland oppassen voor "loslopende honden".
Word men gebeten door een mogelijk hondsdol dier, dan is het zeer gewenst dat dit dier wordt gevangen en in quarantaine wordt geplaatst om te kijken of het rabiës heeft.
lengtedoorsnede
van het Rabiesvirus