Een nefron is de basiseenheid (zowel functioneel als structureel) van de nier. De eerste stap is het persen van water met opgeloste stoffen uit het bloed. Bloedcellen en grote eiwitten blijven hierbij achter in het bloed. Dit proces vindt plaats in het zeeflichaampje (glomerulus), een kluwen van haarvaten. Het vocht wordt opgevangen in het kapsel van Bowman dat het zeeflichaampje omhult. Vandaar stroomt het door de lange en kronkelige nierbuisjes naar de urineblaas. In de nierbuisjes worden voor het lichaam belangrijke stoffen zoals suiker weer uit het vocht gehaald en in het bloed opgenomen. Wat overblijft wordt uitgescheiden als urine.

De barrière tussen de haarvaten van het zeeflichaampje en de holte in de nefron bestaat uit meerdere lagen:

• het endotheel van de haarvaten.
• het basaalmembraan, een extracellulaire laag waarop epitheelcellen rusten.
• het mesangium, bestaande uit mesangiale cellen en mesangiummatrix.
• het spleetmembraan, bestaande uit podocyten, cellen met uitsteeksels die tussenliggende poriën open laten.

Het zeeflichaampje en het kapsel van Bowman vormen gezamenlijk het lichaampje van Malpighi. Het daaruit ontspringende nierbuisje (tubulus) bestaat uit vier in serie geschakelde gedeelten die elk een eigen functie hebben.