Diabetes mellitus is een ziekte die zich kenmerkt door herhaaldelijk verhoogde bloedglucosewaarden (hyperglykemie).  De term suikerziekte wordt ook wel gebruikt, maar wordt door sommigen afgeraden omdat deze verkeerde associaties zou oproepen. De continue hyperglykmemie veroorzaakt als hij hoog genoeg isglucosurie (suikerverlies via de urine) wat in ernstige gevallen een merkbare polyurie (veel urineren) zowel als polydipsie ( veel drinken) ten gevolge heeft.

De naam diabetes mellitus (Grieks diabètès = sifon, van dia = door[heen], bainoo = gaan en Latijn mellitus = honingzoet), letterlijk "zoete doorstroom" of zoete urine, is ontstaan door de zoete smaak van de urine van deze patiënten. Vóór de chemische analyse van urine mogelijk werd, was een arts aangewezen op de eigen zintuigen. Het proeven van de urine was heel vroeger een gangbare manier van onderzoeken. Een andere wijze was de urine in een schoteltje buiten te zetten en te kijken of er wespen en andere insecten op afkwamen.

Diabetes is een ongeneeslijke stofwisselingsziekte waarbij het lichaam onvoldoende energie uit glucose (suikers) kan halen. Suikers kunnen in de meeste ellen (insulinedependente cellen) alleen opgenomen worden in aanwezigheid van voldoende insuline als er tevens werkende  insuline receptoren op die cellen aanwezig zijn.

 

Bij diabetes ligt het probleem in:

  1. onvoldoende of geen productie van insuline  of
  2. een probleem met betrekking tot de insuline-receptoren .

Wanneer de glucose niet of onvoldoende in de cellen opgenomen kan worden, stijgen de bloedglucosewaarden; er treedt hyperglykemie op. Dit heeft diverse gevolgen:

  • De meest acute complicatie is keto-acidose. Hierbij treedt verzuring op in alle weefsels en organen, wat misselijkheid en soms braken tot gevolg heeft .
  • In de nier zal de concentratie glucose in het bloed zo hoog zijn dat niet alle suikers gereabsorbeerd kunnen worden. Hierdoor gaat er suiker via de nier verloren in de urine. Dit gaat gepaard met extra waterverlies, waardoor er grote volumes urine worden geproduceerd: polyurie .Door het grote urine-verlies stijgt het dorstgevoel en zal het dier veel drinken. Dit noemt men polydipsie.

Op de lange termijn treden ook andere complicaties op:

  • In de grotere slagaders treedt een sterk versnelde atherosclerose op. Diabetes mellitus is de belangrijkste risicofactor voor hart en vaatziekten Ook de kleinste slagadertjes gaan minder goed werken (micro-angiopathie) wat tot schade overal in het lichaam leidt, bijvoorbeeld diabetische retinopathie , een beschadiging van het netvlies met als gevolg slechtziendheid of zelfs blindheid, of diabetische nefropathie, waarbij de nieren niet goed meer werken.
  • De gevoelszenuwen gaan minder goed werken

 

Hoewel er geen genezing is voor suikerziekte, kan het behandeld worden door middel van een dieet, beweging en vaak door extra insuline dmv. een injectie. Net als bij mensen zijn er verschillende vormen van suikerziekte en de vorm zal de behandeling van uw dier bepalen.

 

Bij sommige dieren wordt suikerziekte niet veroorzaakt door een tekort aan insuline, maar door een hormonale verandering of door het gebruik van medicijnen die het effect van insuline verminderen.

Twee belangrijke vormen van suikerziekte:

* Insuline-afhankelijke Diabetes Mellitus: Dit is de meest voorkomende vorm en men dient dan extra insuline aan het dier toe. Dit gebeurt dan doormiddel van een injectie.

 

* Niet-insuline-afhankelijke Diabetes Mellitus: Bij deze vorm wordt er nog wel enige natuurlijke insuline geproduceerd, zodat er geen extra insuline hoeft te worden toegediend, maar behandeling van de ziekte vindt bijvoorbeeld plaats aan de hand van een gewichtscontroleprogramma.

Symptomen:

  •  Gewichtsverlies;

  •  Braken;

  •  Staar (bij honden), dat blindheid veroorzaakt;

  •  Depressief zijn;

  •  Meer dorst hebben;

  •  Meer en regelmatig urineren;

  •  Verandering in eetlust, eerst meer en later minder.

 

Factoren die het risico op suikerziekte kunnen vergroten of veroorzaken:

  •  Lichaamsconditie: Dieren met overgewicht hebben een grote aanleg om suikerziekte te ontwikkelen.

  •  Hormonale veranderingen: Suikerziekte kan veroorzaakt worden door hormonale veranderingen gedurende een korte periode zoals teefjes die loops worden of door het gebruik van bepaalde medicijnen.

  •  Ras: Sommige rashonden zoals Samojeden, Dwergschnauzer, Dwergpoedels en Mopshondjes zijn meer vatbaar voor suikerziekte dan andere rassen. Bij kattenrassen bestaat er geen verschil in het risico op suikerziekte.

  •  Geslacht: Bij honden komt suikerziekte dubbel zo vaak voor bij teefjes dan bij reuen, terwijl bij katten gecastreerde katers meer risico lopen.

  •  Leeftijd: Dieren kunnen suikerziekte op elke leeftijd ontwikkelen hoewel de meeste dieren het rond achtjarige leeftijd krijgen.

 

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan webmaster@dierenkliniek-willig.com.
Copyright © 2009 Dierenkliniek Willig
Laatst bijgewerkt: 12 juli 2009